بازتاب نیوز

بریده‌یی از تاریخ؛ تاج‌گذاری احمدشاه و بزرگان «علف به دهن و ریسمان به گردن»

٣٠ دلو ١٣٩٨ سلام وطندار

بعد از کشته‌شدن نادرشاه در سنۀ مذکوره (1747 م. مطابق 1160 ه.ق) نماینده‌ها و خوانین طوایف و عشایر متعدده در افغانستان یعنی حاجی جمال‌خان بارکزایی و محبت‌خان و سردار جهان‌خان پوپلزایی و موسی‌جان اسحاق‌زایی که معروف به دونکی بوده ‌است و نورمحمدخان غلجایی و نصرالله خان نورزایی و احمدخان سدوزایی در زیارتگاه شیرسرخ بابا که نزدیک کندهار می‌باشد، مجلس شورایی منعقد نمودند، تا پادشاهی را از بین خودشان به حکمرانی منتخب نمایند و به جهت سلطنت او، مملکت امنیت داشته باشد، ولی غیر از احمدخان که ساکت بود، هر یکی از خوانین اصرار داشتند که حق او به جهت سلطنت بالنسبه به سایرین بیشتر است و اینکه خود را مطیع حکمرانی دیگری نخواهد ساخت.

بعد از مشاجره و مذاکره بسیار رای‌شان به هیچ یکی قرار نگرفت، ولی شخص مقدس صابرشاه نام، خوشه گندمی را در دست گرفته آن را به سر احمدخان گذاشت و گفت دیگر لازم نیست شماها بین خودتان نزاع نمایید. احمدخان برای سلطنت شایسته است.

تمام خوانین هم به احمدخان توجه نموده اظهار داشتند که ما هم دیگر کسی را مناسب‌تر نمی‌بینیم که او را برای سلطنت انتخاب نماییم، زیرا که طایفه او یعنی سدوزایی، ضعیف‌ترین و قلیل‌ترین طوایف می‌باشد و از این جهت خیال نمودند که اگر مشارالیه به مشورت نماینده‌های مملکت رفتار ننمود، عزل او بالنسبه به عزل پادشاهی که از طایفۀ بزرگتر بوده باشد، سهل‌تر خواهد بود. و اظهار داشتند که اگر مشارالیه به مصلحت ما عمل نماید، ما هم که نماینده‌های امین مملکت و ملت می‌باشیم، با او همراهی خواهیم نمود و در نظم سلطنت از همه جهت به او امداد خواهیم داد.

بعد از اتفاق در این باب، همۀ آن‌ها علف سبز به دهان خود گرفتند و این علامت آن بوده یعنی همۀ ماها «مواشی و حیوان بارکش» شما می‌باشیم و پارچه را هم به شکل ریسمان به گردن خود انداخته به جهت علامت این که ما حاضریم از شما پیروی نماییم و به این قسم به او بیعت کردند و اختیار حیات و ممات خود را به دست او دادند.

چون احمدشاه را خود اهالی مملکت به سلطنت منتخب نموده بودند، تمام خوانین و نماینده‌های ملت، با او همراهی داشتند و مشارالیه آدم مستقیم‌الرای و تیزهوش و زحمت‌کش و بی‌غرضی بوده ‌است. لهذا مشارالیه یکی از معظم‌ترین سلاطین آسیا گردید. وسعت ممالک او به طرف مغرب تا مشهد ایران بوده ‌است و به طرف مشرق تا دهلی هندوستان و ولایاتی که به این دو نقاط می‌باشد بوده ‌است.

بریده‌یی از کتاب تاج‌التواریخ، نوشتۀ امیرعبدالرحمان خان

در این متن شماری از علامت‌گذاری برای خوانش سهل‌تر مخاطبان اضافه شده است.

لینک اصلی: https://swn.af/Article.aspx?a=53289

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از سلام وطندار

آخرین خبر ها:

Loading