بازتاب نیوز

مهاجران نجات یافته از «جهنم» موریا در شهر آتن بی خانمان شده اند

١٣ اسد ١٣٩٩ مهاجر نیوز

مهاجرانی که در یونان پناهندگی دریافت می‌کنند، کمپ ها را پس از یک ماه باید ترک کنند. بسیاری از آن ها در شهر آتن به حال خود گذاشته شده و بی خانمان می‌شوند. اگر شما به این سرنوشت دچار هستید، تجارب خود را از طریق پیامگیر صفحه فیسبوک، با ما شریک نمایید.

زمانی که امیر حسین در نهایت اجازه اقامت را در یونان به دست آورد و کمپ وحشتناک موریا را در جزیره لیسبوس ترک کرد، فکر می‌کرد که پس از یک سال سرگردانی سرانجام می‌تواند زندگی جدیدی را آغاز کند.

این پسر جوان ۱۴ ساله که در هفته گذشته، شب ها را در پارک ویکتوریا در مرکز شهر آتن به روز رسانده است، گفت: «پس از (تجربه) جهنم در موریا، انتظار نداشتیم که سر از سرک های آتن در بیاوریم.»

در روزهای اخیر، حدود ۱۰۰ مهاجر که بیشتر آن ها از افغانستان بودند، شب ها را در این میدان به سر می‌بردند، در حالی که درجه حرارت از ۳۰ درجه فراتر رفته بود.

امیر، والدین و دو خواهر و برادرش که ۲ و ۷ ساله هستند، حدود یک ماه پیش پناهندگی دریافت کردند و بعد به آن ها اجازه داده شد که موریا را ترک کنند و راهی شهر آتن، پایتخت یونان شوند. 

امیر به خبرگزاری فرانسه (ای اف پی) گفت، مسئولان کمپ به ما گفتند که موریا را ترک کنیم، اما به ما نگفتند که کجا برویم و کجا می‌توانیم کمک دریافت کنیم.»

بر اساس یک قانون جدید پناهندگی، مهاجران پس از دریافت پناهندگی می‌توانستند یک مدت را در کمپ ها یا محل های سکونت تحت اداره سازمان ملل متحد بمانند، از شش ماه در گذشته به یک ماه تقلیل پیدا کرده است.

حکومت یونان می‌گوید، این اقدام لازم دانسته می‌شد تا به کمک آن بتوان شدت ازدحام در کمپ ها را کاهش داد. بیش از ۲۶ هزار تن در کمپ های پنج جزیره بحیره اژه زندگی می‌کنند که در اصل برای ۶ هزار و ۹۵ تن ساخته شده اند.

کمک های دولتی نیز پس از یک ماه قطع می‌شوند و مهاجران باید برای دریافت شماره مالیه و شماره بیمه اجتماعی درخواست داده و برای خود کار پیدا کنند.

گروه های حامی مهاجران می‌گویند که این کار از نظر اداری درست است، اما متقاضیان در حقیقت با دشواری های غیرقابل تصور به شمول خارجی ستیزی روبرو هستند.

سینا، یک جوان ۱۸ ساله عراقی که در اصل باید تحصیل در دانشگاه را آغاز می‌کرد، گفت: «ما برای اجاره اپارتمان به شماره مالیه نیاز داریم. اما بدون یک ادرس دائمی نمی‌توانیم آن را به دست بیاوریم.»

او افزود: «ما با یک بوروکراسی نامعقول مواجه هستیم و کسی هم نیست که به ما کمک کند.»

این کشور در حال بهبودی از بحران قرضه بود که ده سال به طول انجامید و پیش از همه گیری ویروس کرونا نیز بسیار به سختی می‌شد در آن کار پیدا کرد. انتظار می‌رود که موارد اخراج از کار به خاطر شیوع این ویروس افزایش یابد.

فرسیلا، یک مادر تک سرپرست با دختر پنج ساله اش می‌گوید: «به محض این که پناهندگی دریافت کردیم، کمک مالی مان قطع شد.»

او گفت: «ما برای اجاره یک اپارتمان پول کافی نداریم، اما نمی‌توانیم به تنهایی در سرک زندگی کنیم، خیلی خطرناک است.»

مهاجرانی که درآمدهای نامطئنی دارند، می‌گویند، وقتی که سعی می‌کنند محلی را برای سکونت کرایه کنند، با پاسخ رد صاحب خانه های یونانی روبرو می‌شوند.

سینا، پناهجوی عراقی گفت: «هر وقت که بتوانیم، یک شب را در هوتل به سر می‌بریم. اما پول مان در حال تمام شدن است و پیدا کردن کار بسیار دشوار است.»

او از سه هفته به این طرف در پایتخت زندگی می‌کند.

سازمان بین المللی مهاجرت یک برنامه جداگانه ادغام را موسوم به (هلیوس) برای مهاجران عملی می‌کند. مهاجران می‌توانند در در چارچوب این برنامه، در کورس های زبان شرکت کنند و از کمک برای پیداکردن کار و محل سکونت بهره مند شوند. اما این طرح فقط می تواند به ۳۵۰۰ تن در یک زمان کمک کند.

مارین برتل، هماهنگ کننده امور طبی برای سازمان خیریه داکتران بدون مرز اظهار کرد، افرادی هم که مشکلات جدی طبی دارند و زنان حامله شامل آن ها می‌شوند، افراد بی خانمان هستند و شب ها را باید بر روی زمین سر کنند.

او گفت: «در حالی که ویروس کرونا جهانی شده است، حکومت ها باید از انسان هایی که در معرض خطر هستند، محافظت کنند، نه این که آن ها را در سرک ها به حال شان بگذارند.»

فریبا یک زن جوان ۲۴ ساله دیگر از کابل می‌گوید، چند روز پیش پولیس آمد تا آن ها را نقل مکان دهد. او گفت: «آن ها می‌خواستند ما را به یک مرکز بازداشت با درهای بسته انتقال دهند. اما ما با آن ها نرفتیم. آن جا، مکان مناسبی برای خانواده ها نیست.»

به گزارش کمیساریای عالی سازمان ملل برای پناهندگان «یو ان اچ سی ار»، در سال های ۲۰۱۵ و ۲۰۱۶ بیش از یک میلیون مهاجر و آواره به یونان رسیدند. حالا شمار آن ها در کشور به حدود ۱۲۰ هزار تن می‌رسد.

مقام ها در شهر آتن گفته اند آنان قصد دارند با همکاری سازمان بین المللی مهاجرت امکان سکونت ۵۰۰ مهاجر بی خانمان را فراهم کند.

فریبا افزود، ۹ ماه زندگی در کمپ بدنام موریا همراه با برادر ۱۴ ساله اش وحشتناک بود، جایی که قتل با چاقو زیاد رخ می‌دهد. او گفت: «هر شب به خاطر این درگیری ها ترس شدید داشتم. فکر می‌کردم، همین که به آتن برسم، زندگی ام بهتر می شود[...] حالا اینقدر مطمئن نیستم.»

 


لینک اصلی: https://www.infomigrants.net/prs/post/26363/مهاجران-نجات-یافته-از-جهنم-موریا-در-شهر-آتن-بی-خانمان-شده-اند

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از مهاجر نیوز

آخرین خبر ها:

Loading