بازتاب نیوز

مواظب شعارهای انتخاباتی‌مان باشیم، اغفال کردن مردم جرم است

٢٣ جوزا ١٣٩٧ هشدار - رسانه تحقیقی

این‌که چیزهای زیادی را در مورد انتخابات نمی‌دانیم درست، اما مساله‌ای جدی این است که چقدر نمی‌دانیم؟ انتخابات یک فرایند دموکراتیک است و عناصر آن شامل ساختار و رویه‌های اجرا و حتی نوع نگاه کلی ما به مساله‌ای انتخابات در مجموع، نقش بسیار زیادی در برگزاری درست آن دارد. بعد از برگزاری دوره‌های مختلف انتخابات شورای‌های انتخابی و انتخابات ریاست جمهوری، جا دارد از خود صادقانه بپرسیم؛ چقدر ورود موفقی به مساله‌ای انتخابات داشتیم و چقدر شناخت امروز ما از این پدیده درست است؟

انتخابات یک اصل مهم دموکراسی است که مردم را در مقام انتخاب نخبگان به منصب‌های نمایندگی و سیاسی قرار می‌دهد. برای درک درست موکراسی در یک جامعه‌ای مدعی مردمی بودن و برای شناخت و برآورد چگونگی وضعیت دموکراسی در جامعۀ مورد نظر، به شاخصه‌های زیادی می‌توان متوسل شد. یکی از این زمینه‌ها، مشخصات و وصف رابطۀ مردم با نامزدهای انتخاباتی در مرحلۀ رقابت می‌باشد.

برقراری رابطه میان نامزدهای انتخاباتی و رای دهنده‌ها باید مبتنی بر اصول دموکراتیک باشد و ابعاد مشروع قانونی و حقوقی داشته باشد. تجربه کمپاین ها در دوره‌ای گذشته نشان داد که فعالیت‌ها در میدان رقابت از لحاظ تبلیغاتی خیلی منطق معقول و آگاهانه‌ای ندارد، بلکه بر نوعی روش‌های مردم فریبی و اغفال رای دهنده‌ها بنا شده است.

دو اشکال بزرگ در پروسه رقابت‌های انتخاباتی در زمینۀ مورد بحث در انتخابات گذشته خصوصاٌ انتخابات شورای ملی و شوراهای ولایتی وجود داشت. ابتدا این‌که قسمتی از شعارها و محتوای تبلیغاتی مبارزات انتخاباتی نامزدها غیر دموکراتیک بود. یعنی نامزدها به جای پایبندی به دموکراسی از اصول آن فراتر رفته و غالباٌ به نقض اصول و ارزش‌های دموکراسی پرداختند. شعارها به شدت متاثر از اوصاف حوزه‌ای و منطقه‌ای فعالیت نامزدهای انتخاباتی بود.

مثلا در میان طبقۀ شهر نشین کابل یک تعداد نامزدها در تبلیغات شان تاکید بر رفتارهای مدنی و قانونی داشتند، اما یک تعداد دیگر بر مبنای باورهای قومی و گروهی که معطوف به نقض حقوق گروه‌های دیگر اجتماعی است، تبلیغات خود را متمرکز کردند. در مناطق دور افتاد وضعیت از این هم بد تر بود. مثلا در مناطقی به مردم به شدت تحت تاثیر دیدگاه‌های افراطی دینی هستند، نامزدهای انتخاباتی برای ترغیب مردم و جلب نظر شان، علنی به تقبیح ارزش‌های دموکراسی پرداختند. ارزش‌های که مبنای همین پروسه انتخاباتی می‌باشد که خودشان در آن نامزد شده و از آن فرصت استفاده می‌کنند.

دیگر اینکه نامزدها یا بر اثر ناآگاهی خودشان یا ناآگاهی کتله‌های رای دهندۀ مردمی، محتوای شعارهای شانرا چیزی انتخاب کردند که به لحاظ حقوقی و قانونی در صلاحیت مسندی که خود را نامزدش کرده بودند، نبود. شاید یک تعداد از روی بی‌سوادی این کار را کرده باشند. یعنی خودشان هنوز بر صلاحیت‌ها و مسوولیت‌های نمایندۀ مردم در شورای مورد نظر واقف نبودند.

البته درصد بالای از کسانی که شامل شوراهای انتخابی، مثلا شامل شورای ملی افغانستان یا شوراهای ولایتی شدند، حتی سواد خواندن و نوشتن نداشتند. طبیعی است که وقتی فردی سواد ندارد، نمی‌تواند به طور درست و دقیق صلاحیت‌ها و مسئولیت‌های نمایندۀ مردم را در شورای ملی متوجه شود.

مشکل این‌جاست که گذشته از تعداد بی‌سوادهای که از روی ندانی و عدم آگاهی شعارهای شانرا خلاف و فراتر از مسند مورد هدف شان انتخاب کرده بودند، تعدادی دیگر آگاهانه اقدام به طرح شعارهای بی ربط و میان خالی کردند. هدف این دسته از نامزدها دقیقاٌ اغفال مردم است.

ناآگاهی گسترده‌ای مردم در این زمینه باعث شده است که از شناخت درست شعارهای نادرست و پوپولیستی عاجز باشند. به دلیل همین ناآگاهی و نبود شناخت است که مردم توسط یک تعداد نامزدهای فرصت طلب اغفال می‌شوند و وقتی ایشان به نمایندگی منسوب شدند، دیده می‌شود که هیچ یک از شعارهای که داده بودند عملی نمی‌گردد.

هر دو زمینه‌ای که در بالا بیان شد تخلف مستقیم از اصول دموکراسی و قانون مبتنی بر دموکراسی حاکم در کشور است. وقتی کسی از خط قانون در زمینه‌ای تبلیغات انتخاباتی در میدان رقابت ها عبور می‌کند، در واقع یک جرم را انجام داده است. اغفال مردم و تبلیغ علیه ارزشهای دموکراسی هر دو عمل خلاف قانون است. اما در دوره‌ای گذشته هیچ کسی به این قضیه رسیدگی نکرد. یعنی هیچ مرجع مسئولی به تشخیص چنین جرایمی در پروسه‌ای رقابت‌های انتخاباتی نپرداخت. اگر این رفتارها جرم تلقی نشود، بنیاد نظام کنونی کشور را تهدید می‌کند. در صورتی که قانون و ارزش‌های قبول شده و تعریف شده‌ای قانونی وجود دارد، چرا کسی که از آن تخلف می‌کند مورد برخورد قرار نمی‌گیرد؟

این‌گونه نمی‌شود که هرجایی به نفع شخصی ما بود دموکراسی را قبول داشته باشیم و هر جایی که به نفع شخصی ما نبود دموکراسی و قانون را کنار بگذاریم و کسی هم از ما نپرسد چه می‌کنی. سکوت مراجع در این مورد بسیار سوال بر انگیز است. در این دور انتخابات احتمال می‌رود که شعارهای ضد ارزشهای دموکراسی و حتی ضد گروه‌های ساکن این کشور از جانب تعدادی از نامزدهای انتخاباتی سر داده شود. به این دلیل که تقابل‌های قومی و تضادهای اجتماعی اوج گرفته است. اگر مراجع مسئول سکوت کنند، به طور حتم آسیب بسیار جدی به نظام و مردم از این ناحیه خواهد رسید. یکی از مسئولیت‌های کمیسیون مستقل انتخابات و حتی مراجع قضایی کشور تشخیص و رسیده‌گی به همین امر است تا جلو جو سازی‌های مخرب در اوضاع نابسامان کشور گرفته شود.

به همین ترتیب نهادهای مدنی و احزاب سیاسی و گروه‌های آگاه اجتماعی که متوجه چنین تخطی‌های می‌شوند، حق دارند به طور روشن این قانون شکنی‌ها و فعالیت‌های تبلیغی مخرب را پی‌گیری قانونی کنند و به مراجع قانونی فشار وارد کنند تا جلو این گونه افراد ضد ارزش‌های دموکراسی و شخصیت‌های که اقدام به فریب و اغفال مردم می‌کنند، گرفته شود.

هیچ کسی به لحاظ قانونی حق ندارد برای گرفتن رأی مردم، آنها را اغفال کنند. در قانو جزای افغانستان نیز اغفال مردم جرم است، وقتی از ناآگاهی مردم استفاده کرده و برای گرفتن رأی آن به آنها دروغ می‌گویید، در واقع مردم را اغفال کرده و جرمی را مرتکب شده اید. شاید این مسأله در افغانستان که با یک دنیا جنجال دیگر درگیر است، مسأله‌ای ساده‌تری باشد، اما خلاف رفتاری، خلاف رفتاری است، حتا اگر کوچک هم باشد، روی به یک فرهنگ تبدیل می‌گردد که تباه کننده است.

ریحان تمنا

لینک اصلی: https://www.hushdar.com/2018/06/13/election-campaign/

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از هشدار - رسانه تحقیقی

آخرین خبر ها:

Loading