بازتاب نیوز

غزني؛ سقوط در سکوت

٢٠ اسد ١٣٩٧ روزنامه آرمان ملی

 

نقيب الله فلک

وزارت دفاع اعلام کرده که حمله گروهي طالبان به شهر غزني پس از مقاومت شديد نيروهاي امنيتي عقب زده شده است.

وزارت دفاع گفته است:”دشمنان مردم افغانستان که مي‌خواستند شهر باستاني غزني را به خاک و خون بکشانند، با مقاومت شديد نيروهاي دفاعي و امنيتي مواجه شدند و نتوانستند نقشه ‌شان را پياده کنند.”

اين وزارت افزوده:”دشمنان از شهر غزني بيرون رانده شدند و حدود 150 تن کشته و زخمي  از آنها به جا مانده است. متأسفانه  دشمن در ناحيه چهارم شهر غزني و مناطق (پي آر تي) در خانه‌هاي مردم جابه جا شده و فيرهاي منفرد انجام مي‌دهد.”

طالبان نيمه‌هاي شب گذشته شهر غزني را از چهار جهت هدف حمله قرار دادند و با نيروهاي امنيتي درگير شدند.

شماري از اعضاي شوراي ولايتي غزني پيشتر از احتمال سقوط اين شهر به شدت ابراز نگراني کرده بودند.

اما دولت تاکيد مي‌کند که نيروهاي ويژه امنيتي به شهر غزني اعزام شده اند و حملات هوايي و زميني عليه تروريست‌ها ادامه دارد.

گزارش وزارت دفاع و تصويري که وزارت داخله از وضعيت امنيتي غزني ارائه مي کنند، اما هنوز از سوي منابع محلي، تأييد نشده است. بسياري از مردم و اعضاي دولت محلي مي‌گويند که جنگ در مرکز شهر غزني جريان دارد و طالبان همچنان به مقاومت در برابر نيروهاي دولتي ادامه مي دهند.

برخي منابع هم‌چنان از عدم اعزام نيروي تازه نفس کافي از مرکز به غزني، به شدت انتقاد مي‌کنند و مي‌گويند که هسته اصلي مقاومت در اين شهر هم‌چنان از سوي نيروهاي امنيتي داخل غزني، اداره مي‌شود.

واقعيت هرچه باشد، غزني به سرنوشت شهرهايي مانند کندز و فراه، دچار شد. وضعيت کنوني اين ولايت، نتيجه سال ها سکوت، سهل انگاري و بي توجهي آگاهانه دولت مرکزي است.

به عبارت ديگر، غزني اين روزها تاوان سکوت سنگين و ستم‌کارانه‌اي را مي‌پردازد که حکومت مرکزي در قبال وضعيت شکننده آن ولايت اختيار کرد.

ولايتي که همه روزه حدود همه ولسوالي‌هاي آن، جنگ و شورش و کشتار و ترور جريان دارد، چگونه مي‌تواند به يکباره از چهار سمت، آماج حمله‌هاي بي رحمانه و گروهي طالبان قرار گيرد، اما حکومت‌هاي محلي و مرکزي، هم‌چنان بي توجه به ابعاد خطر، در خواب آرام فرورفته باشند؟

اين رويداد، ديدگاه هاي بدبينانه و مبتني بر سوء ظن برخي منتقدان را تقويت مي‌‌کند که معتقد اند غزني، طور عمدي از سوي دولت مرکزي در تباني با تروريستان طالب، به سمت يک ناامني مديريت شده و گسترده، هدايت مي‌شود تا روندهايي مانند انتخابات در آن، به طور کامل، تعليق و تعطيل شود.

طرح تعليق انتخابات پارلماني و شوراهاي ولسوالي در غزني، پيش از اين، از سوي کميسيون انتخابات به کميته تصميم گيرنده ارائه شده است؛ اما به نظر مي‌رسد براي تأييد اين طرح، توجيه کافي وجود نداشته است. طالبان اما اين مهم را ميسر ساختند و با کشيده شدن گستره جنگ از اطراف به مرکز شهر غزني، اکنون ديگر هيچ‌کس، هواي انتخابات نمي‌کند. اين بار همه بايد روي اين مهم متمرکز شوند که چگونه مي‌توان از گسترش ابعاد فاجعه، جلوگيري کرد، از خطر سقوط رهايي يافت و زنده ماند!

با اين وصف، ماه‌ها سکوت و سهل انگاري و بي تفاوتي در قبال هشدارهاي مکرر نسبت به امنيت رو به وخامت غزني، از سوي دولت مرکزي، بي دليل نبوده است. غزني بايد دست کم يک‌بار، شاهد سقوط در سکوت مي‌بود و طالبان تروريست با آرامش و اطمينان، از چهار جهت، مرکز شهر را آماج قرار مي‌دادند، تا اين برنامه از پيش تدوين شده، توجيه کافي براي عملياتي شدن پيدا مي‌کرد که در غزني، قرار نيست اصولن انتخاباتي برگزار شود.

اما هدفي تا اين مايه سبک و سطحي و سخيف، چگونه مي‌تواند پرداخت هزينه‌اي تا اين اندازه سنگين و سهمگين و ستم‌کارانه را توجيه کند؟

اين تنها در قاموس يک حکومت مردم ستيز و استبدادپيشه، معنا پيدا مي‌کند که براي مبارزه با مشارکت آزاد صدها هزار نفر در يک رقابت سالم و دموکراتيک، حتا از بدترين، خونين ترين و ضد انساني ترين ابزارها يعني تروريزم و جنگ و خشونت و هراس و وحشت مي‌توان استفاده کرد، بدون آن که نگران تبعات و پيامدهاي آن براي وضعيت کنوني و سرنوشت آينده امنيت و ثبات و صلح و سياست و وحدت ملي بود.

لینک اصلی: http://www.armanemili.com/posts/12948

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از روزنامه آرمان ملی

آخرین خبر ها:

Loading