بازتاب نیوز

وقتی قدرت در سایه دموکراسی در افغانستان «پدرمیراثی» می‌شود

٢١ اسد ١٣٩٧ پایگاه خبری پیام آفتاب

قدرت و سیاست در افغانستان میراثی شده است. بسیاری از رهبران سیاسی افغانستان، فراتر از چهار دیواری خانۀ شان نمی‌اندیشند. کمک‌های بی‌حساب کشورهای خارجی نوعی لجام گسیختگی اقتصادی و سیاسی را به وجود آورده است. رهبران سیاسی به دستگاه دولتی به عنوان یک بنگاه تجاری می‌نگرند. به محض قرارگرفتن فردی در رأس نهادهای دولتی، قدرت و ثروت او تضمین می‌شود و جایگاه اجتماعی و اقتصادی‌اش عوض می‌گردد. افغانستان در هفده سال گذشته در جمع چهار فاسدترین کشورهای جهان قرار داشته است. 

کمک‌های میلیارد دالری جامعۀ جهانی در راستای بازسازی و توسعۀ اقتصادی به مصرف نرسیده است. بلکه شمار معدودی از زورمندان، تفنگ‌سالاران و مسوولان دولتی، دارایی عامه را به جیب‌زده و در دوبی، ترکیه، کانادا، امریکا و انگلیس سرمایه‌گذاری کرده‌اند. غنایم دولتی، سطح زندگی سیاسیون رده‌نخست را متحول ساخته است. کاروان موترهای ضدگلوله و خانه‌های مجلل رهبران، گویای فساد گسترده در یک جامعۀ به شدت فقیر، تهی‌دست، مظلوم و وابسته به جامعۀ جهانی است. رهبران سیاسی به قیمت بدبختی یک ملت به آرگاه و بارگاه دست یافته‌اند. بربنیاد آمارهای نهادهای بین‌المللی، در حال حاضر 58 درصد مردم افغانستان زیر خط فقر قرار دارند؛ اما نحوۀ زندگی رهبران سیاسی کاملاً با شرایط حاکم در کشور متفاوت است. برخی چهره‌های سیاسی به گونه‌یی می‌پوشند و رفتار می‌کنند که انگار رهبر یکی از کشورهای آنگلوساکسون باشند! 

بدتر از این‌ها، نظام پدر میراثی بدترین سناریویی است که در برابر افغانستان قرار دارد. در زیر چتر دموکراسی و انتخابات، مصلحت سیاسی و قومی، موقعیت آدم‌ها را مشخص می‌سازد. آینده از فرزندان رهبران کنونی افغانستان است؛ نه از آنانی‌که زحمت کشیدند، درس خواندند و آرام ننشستند. 

به محض درگذشت رهبران سیاسی و یا کناررفتن‌شان از صحنه، فرزندان‌شان روی صحنه می‌آیند. به گونۀ نمونه به تصامیم تازۀ شماری از چهره‌های سیاسی اشاره می‌شود. 

عبدرب الرسول سیاف، رهبر حزب دعوت و از رهبران جهادی افغانستان نیز فرزندش را نامزد مجلس نمایندگان ساخته است. فرزند سیاف هم شاید به مجلس راه بیابد. فرزند ارشد سیاف آماده می‌شود که در سال‌های پیش رو جای پدر را پر کند.

گلبدین حکمتیار هم تصمیم دارد که فرزندش در آیندۀ نزدیک رهبری حزب اسلامی را بر عهده گیرد. در ملاقات‌ها و دیدارهای حکمتیار با دیگر چهره‌های سیاسی و مقامات خارجی فرزندش او را همراهی می‌کند. بلندپروازی‌های حبیب‌الرحمن حکمتیار باعث خشم و ناراحتی جمعی از سران حزب اسلامی شده است. 

در واقع، در افغانستان نوعی نظام شاهی ناننوشته حاکم است. مقامات سیاسی و رهبران پس از بازنشستگی و درگذشت، ولیعهد و جانشین تعیین می‌کنند! 

این وضعیت بحث شایسته‌سالاری، اهلیت و ظرفیت را تحت شعاع قرار داده است. آدم‌ها بر اساس توانایی، تجربه و کارآیی‌شان در سمت‌های دولتی قرار نمی‌گیرند. بلکه جایگاه پدر و خانواده تعیین می‌کند که در چه موقعیتی قرار بگیرید. در چنین شرایطی فرصت از طبقۀ متوسط و قشر پایین جامعه گرفته شده است.   

نویسنده: میرویس قادری، افغانستان رو 

لینک اصلی: http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/82970/%D9%88%D9%82%D8%AA%DB%8C-%D9%82%D8%AF%D8%B1%D8%AA-%D8%B3%D8%A7%DB%8C%D9%87-%D8%AF%D9%85%D9%88%DA%A9%D8%B1%D8%A7%D8%B3%DB%8C-%D8%A7%D9%81%D8%BA%D8%A7%D9%86%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86-%D9%BE%D8%AF%D8%B1%D9%85%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D8%AB%DB%8C-%D9%85%DB%8C-%D8%B4%D9%88%D8%AF

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از پایگاه خبری پیام آفتاب

آخرین خبر ها:

Loading