بازتاب نیوز

​آیا غنی در ارگ می‌ماند؟

٢٥ سنبله ١٣٩٧ پایگاه خبری پیام آفتاب

رئیس جمهور غنی به مرور زمان با حرکت‌ها و تصمیمات یک جانبه و خود محور متحدین خود را یکی پس از دیگری از دست داده‌است؛ عدم واگذاری صلاحیت‌های قانونی معاون اول به جنرال دوستم و دوسیه سازی علیه این چهره مطرح و کریزماتیک سبب نارضایتی جنرال دوستم و فاصله گرفتن از رئیس جمهور غنی شد. جنرال دوستم بانک رأی عمده غنی در انتخابات گذشته ریاست جمهوری بود.

در ادامه چندی پیش حنیف اتمر، مشاور امنیت ملی، که بازوی راست غنی بود و در حل بسیاری از مشکلات داخلی عملکرد خوبی داشت نیز استعفا داد؛ گفته‌می شود اتمر قرار است در انتخابات آینده ریاست جمهوری خود را کاندید کند و در این راستا در حال تیم‌سازی است.

در چنین شرایطی سؤال اساسی که در اذهان عمومی افغانستانی‌ها و جهانیان مطرح شده ماندن یا نماندن غنی به عنوان رئیس جمهور در ارگ برای یک دوره دیگر می‌باشد، اینکه غنی با کدام تیم و بانک رأی می‌خواهد وارد کاروزارهای انتخاباتی شود.

سؤالی که غنی چندی پیش در یکی از سخنرانی‌هایش به صورت گنگ به آن پاسخ داد و گفت که متحدان وی جوانان و زنان هستند.

به گزارش پیام آفتاب، مجله «یوروآسیا» روز گذشته(شنبه) در مطلبی پیرامون پیروزی یا شکست احتمالی رئیس جمهور غنی در انتخابات آینده ریاست جمهوری می‌نویسد مبارزه غنی با جنگ‌سالاران(چهره‌های برجسته جهادی که از سوی دولت قبلی و کنونی برچسب جنگ‌سالار خورده‌اند) که یکی از شعارهای دوران کمپاین انتخاباتی‌اش نیز بود اگرچه برای غنی دوران سختی را رقم زده اما طرفداران جدیدی نیز به وجود آورده‌است.

در ادامه مطلب می‌خوانیم غنی از زمان رسیدن به چوکی ریاست جمهوری در سپتمبر 2014 تاکنون در جنگ با رهبران احزاب بزرگ سیاسی و دیگر چهره‌های سرشناس صاحب نفوذ و قدرت در کشور بوده‌است؛ این دشمنی نه‌تنها به اقتدار وی به عنوان یک رئیس جمهور ضربه زده که حاکمیت ملی افغانستان را نیز با چالش روبروساخته‌است. کنار زدن عطامحمد نور از ولایت بلخ در یک بازی سیاسی مثال واضحی از خصومت غنی با شخصیت‌های کلانِ جهادی می‌باشد.

چهره‌های جهادی، رهبران احزاب کلان سیاسی، نمایندگان پارلمان و برخی دیگر از شخصیت‌های مؤثر در سیاسیت افغانستان نیز در اعتراض به رویه‌ی انحصارگرایانه غنی یک ائتلاف بزرگ سیاسی ایجاد کرده‌اند. این ائتلاف بزرگ یک اپوزیسیون کلان برای دولت وحدت ملی به شمار می‌رود؛ غنی همواره از نقش احزاب سیاسی در جنگ و درگیری در سه دهه گذشته درکشور انتقاد کرده و اعتبار آنها را زیر سؤال برده‌است، نکته‌ای که برخی از رهبران احزاب را به شدت عصبانی ساخته‌است.

مطلب می‌افزاید در محیط سیاسی افغانستان به سختی می‌توان یک حزب سیاسی به معنای واقعی کلمه را پیدا کرد؛ در دموکراسی پذیرفته شده‌ی دنیا، احزاب سیاسی باید براساس یک سری ارزشها، ایدئولوژی و موضوعات خاص تأسیس شود در حالیکه احزاب  افغانستان بیشتر در سی سال گذشته در متن جنگ و با دخالت‌های بیرونی به وجود آمده‌است. در بطن احزاب سیاسی کشور قومیت نقش کلیدی را بازی می‌کند. دریافت کمک‌های خارجی علی‌رغم ممانعت قانونی به یک عرف در احزاب سیاسی افغانستان تبدیل شده‌است.

نویسنده مطلب تاکید می‌کند باوجود حمایت‌های گسترده از برنامه غنی برای مبارزه با چهره‌های بزرگ سیاسی و رهبران احزاب سیاسی، اما باید گفت که به حاشیه راندن مجاهدین کار آسانی نیست. برخلاف کرزی که بسیار با احتیاط برنامه‌های خود علیه سران مجاهدین را به پیش می‌برد، غنی با صراحت کامل علیه رهبران احزاب کلان سخن می‌گوید.

در دموکراسی نوپایِ افغانستان، رئیس جمهور غنی با اقدام علیه سران احزاب و مجاهدین برای خود دوستان و دشمنانی تراشیده است؛ بیشتر از شصد درصد جمعیت کنونی کشور زیر 25 سال هستند و توانمندسازی جوانان یکی از شعارهای سران دولت وحدت ملی بوده‌است؛ براساس وعده انتخاباتی خود، غنی به مرور زمان دیوانسالاری ملکی و نظامی کهنه را با جوانان تحصیل‌کرده جایگزین ساخت و رقبای سیاسی‌اش را خشمگین نمود. جوانان تحصیل‌کرده زیادی امروز در بدنه دولت وحدت ملی کار می‌کنند.

در بخش دیگری از مطلب آمده سیاست جوانگرایی و توانمندسازی غنی حمایت‌های ملی و بین‌المللی را به خود جلب کرد اما پیامدهای منفی نیز داشت: در بعد سیاسی این اعتماد به جوانان زیاد نمی‌تواند به وی کمک کند چراکه اولا از میلیون‌ها جوان کشور تنها تعداد کمی از آنها فرصت جذب شدن در دولت را پیدا می‌کنند و دوما جوانان تحصیل‌کرده فاقد تجربه، مهارت و بلوغ لازم در حکومتداری خوب به ویژه در پست‌های وزارت، معاون وزیر، مشاور رئیس جمهور و والی می‌باشند. غنی با گماشتن چهره‌های جوان تحصل‌کرده اما بی‌تجربه در پست‌های کلان به نوعی به حکومتداری خوب در کشور ضربه زده‌است. این در حالی‌ست که به دلیل ظرفیت پایین دولت تنها چند صد نفر جوان در پست‌های کلیدی دولتی جذب شده و میلیون‌ها تن دیگر که واسطه نداشته‌اند بدون شغل مانده‌اند و این نمی‌تواند برای غنی امتیازات سیاسی زیادی جمع کند.

نویسنده مطلب تاکید می‌کند براساس تقویم انخاباتی اعلام شده از سوی کمیسیون مستقل انتخابات قرار است انتخابات ریاست جمهوری آینده افغانستان در ماه اپریل 2019 برگزار شود و بسیاری از کاندیداها از الان تبلیغات غیررسمی خود را شروع کرده‌اند. براساس قانون اساسی کشور، یک فرد می‌تواند دو دوره رئیس جمهور باشد و غنی قصد دارد برای دور بعدی ریاست جمهوری با رقبای خود مبارزه کند.

با باور نویسنده افغانستان یک کشور با جمعیت حداکثری پشتون می‌باشد و کاندیدان پشتون بیشتر از بقیه شانس برنده شدن دارند. غنی که به قوم بزرگ پشتون‌های غلجایی تعلق دارد شانس خوبی برای پیروزی در انتخابات آینده دارد. علی‌رغم اعتراض ائتلاف کلان سیاسی تازه شکل گرفته و نارضایتی مردمی که هنوز منتظر تغییر در زندگی‌های خود هستند، غنی با انعطاف‌پذیری خاصی توانسته کار را آن طور که خودش می‌خواهد به پیش ببرد.

در بخش سیاست خارجی غنی حمایت‌های گسترده‌ای را به دست آورده و تنها کاری که برای تضمین پیروزی خود در انتخابات آینده ریاست جمهوری باید انجام دهد اقداماتی سریع نتیجه محور می‌باشد.





 

لینک اصلی: http://www.payam-aftab.com/fa/doc/news/84038/%D8%A2%DB%8C%D8%A7-%D8%BA%D9%86%DB%8C-%D8%A7%D8%B1%DA%AF-%D9%85%DB%8C-%D9%85%D8%A7%D9%86%D8%AF

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از پایگاه خبری پیام آفتاب

آخرین خبر ها:

Loading