بازتاب نیوز

لبخندهای فصل انتخابات؛ رهبران قومی جز معامله چه دارند؟

١٧ دلو ١٣٩٧ هشدار - رسانه تحقیقی

محمد اشرف غنی در انتخابات ریاست جمهوری گذشته برای این‌که بتواند از بانک رای رهبران قومی استفاده کند، جنرال دوستم را معاون اول خود انتخاب کرد. این انتخاب در آن زمان برای اشرف غنی که باری دوستم را جنایتکار خوانده بود و سبب نارضایتی ناسیونالیست‌های پشتون نیز می‌شد، دشوار بود؛ اما تنها راهی بود که می‌توانست خورجین خالی اشرف غنی را در آن انتخابات پُر رای کند به این دلیل اشرف غنی دوستم را معاون اول خویش انتخابات کرد؛ چون می‌دانست دوستم هنوز هم  برای ترک‌تباران نقش یک رهبر محبوب و کاریزماتیک را دارد. در نتیجه میلیون‌ها رای از شمال و شمال شرق کشور به کمک او در انتخابات ریاست جمهوری گذشته به حساب اشرف غنی اضافه شد.

جنرال دوستم با این نقش و به عنوان معاون اول اشرف غنی، در دور کنونی ریاست جمهوری اشرف غنی، روزهای ناخوشایند را سپری کرد. کاروانش در فاریاب هدف حمله تروریستی قرار گرفت. او پس از آن رویداد، ارگ را متهم کرد که در پی ترورش هست و هشدار داد که می‌تواند حکومت را حتا سقوط بدهد.

اما هیچ کدام از هشدارهای جدی گرفته نشد. از اتهام بدرفتار جنسی او به احمد ایشچی برای تضعیف قدرتش در شمال و انزوای سیاسی او در کابل استفاده شد. دوستم از رفتن به ارگ ریاست جمهوری باز داشته شد و در اثر فشار که بر او صورت گرفت مجبور شد که به ترکیه برود و مدت‌ها در آن کشور به عنوان یک تبعیدی سیاسی به سر برد.  فرمانده قیصاری که از افراد نزدیک او محسوب می‌شود، به اتهام” نسل کشی پشتون‌ها” در شمال،  با بدترین شکل بازداشت و زندانی شد.

در چهار سال گذشته‎ی حکومت اشرف غنی معاون اول ریاست جمهوری برای دوستم یک عنوان بود، اما در عمل او هیچ نقشی را به عنوان معاون اول رئیس جمهور نداشت و در تمامی نشست‌های مهم ریاست جمهوری آقای دوستم در کنار اشرف غنی دیده نمی‌شد. حتا او بدون اراده ارگ ریاست جمهوری، به دفتر کارش نیز نتوانست برود.

این روزها که چانه‌زنی برای تشکیل تیم‌های انتخاباتی گرم است، تصویرهای از ملاقات غنی و دوستم که در ارگ که در کنار هم با لبخند و شادمانی نشسته اند به نشر می‌رسد. طرفداران دوستم غیر مستقیم از توافقات میان اشرف غنی و جنرال دوستم نیز سخن می‌گویند. اکنون که فصل بازی سیاسی با سرنوشت و آرای مردم است، اشرف غنی دوباره به دوستم لبخند می‌زند؛ چون لذت داشتن دوستم را در رقابت انتخابات ریاست جمهوری گذشت احساس کرده است.

غنی بار دیگر به حافظه تاریخی خود برگشته و این بار نیز تاکتیکی با دوستم وارد معامله می‌شود تا یک دور دیگر رهبری افغانستان را به دست داشته باشد؛ اما اینکه چرا دوستم در میان گزینه‌های دیگر غنی را انتخاب کرده، یک دلیل شیفتگی به قدرت و بازی با آرای مردم است که در فصل انتخابات آقای دوستم و رهبران قومی و سیاست مداران افغانستان می‌توانند از آن برای رسیدن به منزلت و منافع شخصی شان استفاده کنند. یا هم این که واقعن او اندازه یک سر سوزن هم حافظه ندارد.

تنها دوستم چنین نکرده. بسیاری از رهبران قومی قدم های برداشته اند که برای شماری حیرت آور است. محمد محقق، محمدکریم خلیلی، عبدالله عبدالله، یونس قانونی، صلاح الدین ربانی و برادران مسعود و چهره‌های مشهور قومی دیگر نیز با این شیوه در انتخابات بازی سیاسی انجام می‌دهند. یک دلیل اصلی هم این است که این چهره‌های قوی غیرپشتون توانایی سیاسی و فکری تشکیل تیم انتخاباتی منسجم را ندارند. این ضعف ممکن به این دلیل نیز باشد که این رهبران قومی، تنها هنری که در سیاست دارند، معامله است.

تزلزل جایگاه سیاسی آنها در هفده سال گذشته این مسئله را واضح می‌سازد و همین نیز سبب شده است که تکنوکرات‌های پشتون توانسته اند، نبض مدیریت سیاست افغانستان را به دست بگیرند. تنها دستاوزیری که برای رهبران قومی غیر پشتون باقی مانده است، سیاست قوم گرایانه و بازی با آرای مردم در فصل انتخابات است.

بشیر یاوری

لینک اصلی: https://www.hushdar.com/1397/10/27/4284/

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از هشدار - رسانه تحقیقی

آخرین خبر ها:

Loading