بازتاب نیوز

بازارسیاه ویزه‌ی پاکستان

٢٤ حمل ١٣٩٨ مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک

مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک

کابل – ۲۴ حمل ۱۳۹۸خ

گزارش‌گر:  مجتبا بیگ‌زاد

سفارت پاکستان در کابل، جایی‌که روزانه صدها شهروند افغانستان برای دریافت ویزه صف بسته‌اند.

همین‌که از موتر پیاده شدم، هنوز به‌کوچه‌ی سفارت داخل ناشده،‌ یک جوان بدون آن‌که ضمنِ دوربین دست‌داشته‌ام بفهمد خبرنگارم، به‌سویم آمد: «ویزه می‌گیری، یا بگیرم برت…!»

نگفتم که به‌قصد تهیه گزارش آمده‌ام، بل‌که در یک نگاه فهمیدم کمیشن‌کاراست، آگاهانه دکمه‌ی ثبت صدا را در جیبم فشار داده و در لباس مشتری سر گپ را باز کردم: «نگفتی که بگیرم چه‌رقم، وگر بگیری چه‌رقم؟»

درحالی‌که صداهای سه‌هزار، پنج‌هزار تا پانزده‌هزار از دَوروبر به‌گوش می‌رسید، خیلی کوتاه و مختصر گفت:

«اگه خودت می‌گیری دَ صف ایستاد شو تا که نوبت‌ات برسه وگر عاجل‌است، پانزده‌هزار رُپیه بتی دَ سه ‌روز برت می‌گیرم.»

پرسیدم؛ چرا پانزده هزار افغانی؟ مگر آیا ویزای کشور پاکستان برای شهروندان افغانستان رایگان نیست؟

گفت: «نی بیادر رایگان کجا، خود سفارت به‌ما گفته که از هر ویزه باید بیش‌تر از ۱۰۰ دالر بگیرید… ما هم ۱۴۰ تا ۱۵۰ دالر از مردم می‌گیریم تا یک چیزی به‌ ما هم بماند.»

ادعای‌که سفارت پاکستان رد کرده‌است.

و این چهارهزار و پنج‌هزار که صدا می‌زنند، چطوراست؟بااشاره به یک کراچی که ظاهراً کباب و کرایی به مشتریان عرضه می‌کند، گفت که در بدل پنج‌هزار باید از عقب آن کراچی به‌داخل سفارت بروید و خودتان ویزه و پاسپورت خودرا طی‌مراحل کنید.

درهمین‌حال، مرد میان‌سالی از میانه‌های صفِ دُورودراز، صدا می‌زد:

«خدایا! به‌کی بگویم، به‌کجا عرض‌وداد کنم …!»

یکی دو نگاره از صف منتظرین و این مرد شاکی گرفتم، جوان کمیشن‌کارهم فهمید که خبرنگارم، صحنه‌را ترک کرد و این مرد با گلوی پُرازبُغض و درد، گفت:«یک عسکر پولیس سه‌هزار ازم گرفت و گفت داخل روانت می‌کنم. نه داخل رفتم و نه عسکر را دوباره دیدم، به دو سه عسکر دیگر که گفتم، آنقدر مُشت و لگدم زدند که تمام جانم درد می‌کنه…»

نام‌اش فیاض‌الدین است و به‌گفته‌ی خودش، چهار روز است که از ولایت ننگرهار برای دریافت ویزه به کابل آمده و تا اکنون نه‌تنها که نتوانسته ویزه بگیرد، بل‌که همه‌ی داروندارش که همان سه هزار افغانی بود، از دست داده و حالا هزینه‌ی برگشت به‌خانه را هم در بساط ندارد.

به ‌او قول دادم که این شکایت‌اش را از پولیس می‌پُرسم؛ ولی باوجود تماس‌های مکرر با فرمانده پولیس دروازه‌ی سفارت و چندین تماس تلفونی با سخن‌گوی وزارت امور داخله، هیچ‌کدام حاضر به پاسخ‌دهی نه‌شدند. اما بصیر مجاهد سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل در آخرین تماس، به ما گفت که شخص شاکی باید شکایت درج کند تا به‌او رسیدگی شود.یکی دیگر ازاین منتظرین، حاجی گلاب باشنده‌ی ولایت بغلان که به‌گفته‌ی خودش از سه روز به‌این‌سو برای دریافت ویزای پاکستان انتظاری می‌کشد، بااشاره به‌سوی کمیشن‌کارانی‌که دنبال مشتری می‌گشتند، گفت: «این‌ها افراد جنرال جرأت استن و هر پروتوکولی که با سفارت دارند، هیچ کسی بدون رابطه و دادنِ پول به‌این‌ها نمی‌تواند ویزه بگیرد.»

نه‌تنها این مرد، بل چندین تنِ دیگر نیز گفتند که همین یک روز پیش، شماری از افراد مسلح جنرال جرأت با پولیس سفارت درگیر شدند و پس‌از چند دقیقه فیرهای پراگنده، دوباره به کمیشن‌کاری‌شان ادامه دادند.

خواستم با یکی ازاین افراد، موضوع را درمیان بگذارم و بپرسم؛ ولی نه‌تنها که حاضر نه‌شدند، بل‌که تهدید کردند تا آن محل را ترک نمایم.

برای دریافت شماره‌ی آقای جرأت، همین‌که از دوستان و هم‌کاران در شبکه‌ی اجتماعی فیس‌بوک کُمک خواستم؛ افزون بر دریافت چندین شماره، یکی از کاربران نوشت: «ویزه پاکستان کار داری؟»بااین‌هم تماس‌های مکرر تلفونی‌ام به چندین شماره‌ی مربوط به آقای جرأت، پاسخی دریافت نکرد.

آقای مجاهد سخن‌گوی فرماندهی پولیس کابل‌هم دراین باره اظهار بی‌خبری کرد.

وزارت امور خارجه‌ی کشور نیز در پیوند به چگونه‌گی صدور ویزه و این‌که روزانه چه تعداد از شهروندان افغانستان به کشور همسایه پاکستان رفت‌وآمد دارند؛ معلومات نداد.

سفارت پاکستان در کابل نیز به تقاضای اطلاعات رسمی از طریق ایمیل، به پرسش‌های ما پاسخ نداد. اما یک روز بعد در نتیجه‌ی تماس‌های مکرر تلفونی، یک دیپلومات این سفارت بدون ذکر نام و موقف خود گفت:

«روزانه برای بیش‌از دوهزار شهروند افغانستان، ویزای رایگان صادر می‌کنیم.»

لینک اصلی: https://paykreports.com/%D8%A8%D8%A7%D8%B2%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C%D8%A7%D9%87-%D9%88%DB%8C%D8%B2%D9%87%E2%80%8C%DB%8C-%D9%BE%D8%A7%DA%A9%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D9%86/

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از مرکز خبرنگاری تحقیقی پیک

آخرین خبر ها:

Loading