بازتاب نیوز

قمار داکتر عبدالله با مهره‌های سوخته

٢ ثور ١٣٩٨ خبرگزاری رصد

در این روزها از یک طرف گفتگوهای صلح بین زلمی خلیل‌زاد نمایندهٔ ویژهٔ وزارت خارجه آمریکا، هیئت گفتگو کننده صلح از جانب حکومت با گروه طالبان، جدی‌تر شده است و از طرف دیگر به زمان انتخابات ریاست جمهوری نیز نزدیک‌تر می‌شویم. در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴، که از آن به عنوان جنجالی‌ترین انتخابات در تاریخ افغانستان یاد می‌گردد، حکومت وحدت ملی از دل آن بیرون آمد. در آن انتخابات داکتر اشرف غنی و داکتر عبدالله رقیبان جدی بودند و در ظاهر در دور اول هیچ کدام قادر نشدند تا ۵۰ درصد به علاوه ۱ رای مردم را کسب کنند. در دور دوم انتخابات، غنی پیروز از میدان برآمد و توانست داکتر عبدالله را شکست دهد. در این‌که آیا در آن انتخابات چه شد و تقلب به نفع کدام یکی شد، حرف جداست. در انتخابات ۲۰۱۴، داکتر عبدالله از آدرس تاجیک‌ها و حزب جمعیت اسلامی با معاونت نخست انجینر محمد خان از قوم پشتون و معاونت محمد محقق از آدرس هزاره‌ها وارد کاروزار انتخابات گردید. در آن دور بدون‌شک هم داکتر عبدالله حمایت و رأی اکثریتِ قاطع تاجیک‌ها را به همراه داشت و هم محمد محقق که از آن به بانک رأی یاد می‌شد، حمایت همه‌جانبه و گستردهٔ هزاره‌ها را حاصل نموده بود. در انتخابات، هزاره‌ها و تاجیک‌ها به صورت سیل‌آسا به پای صندوق‌های رأی رفتند و به داکتر عبدالله رأی دادند. اما داکتر عبدالله بدون‌شک در حراست از این آرای پاک، ناکام مطلق بود. به عنوان شریک قدرت، نه حق تاجیک‌ها را گرفته توانست و نه از رأی میلیونی هزاره‌ها پاسبانی نمود.

در انتخابات ریاست جمهوری پیشرو اما داکتر عبدالله با یک ترکیب کاملاً متفاوت از دور قبل، صف‌بندی سیاسی و انتخاباتی نموده است. معاون نخست تیم‌اش بابر فرهمند از آدرس ازبک‌ها و حزب جنبش ملی و معاون دومش اسدالله سعادتی از آدرس حزب وحدت، می‌باشند. جنرال دوستم معاون اول رئیس جمهور غنی به خاطر برخورد نادرست با احمد ایشچی یکی از بزرگان قوم ازبک، به نحوی از بدنهٔ حکومت کنار گذاشته شد. این عمل در سطح افغانستان واکنش‌های متفاوتی را در پی داشت، به همین خاطر جایگاه جنرال دوستم را در سطح ملی و بین‌المللی آسیب زد و حتی می‌توان گفت از دوستم یک بازندهٔ اصلی به تصویر کشیده شد. علاوه بر این از لحاظ سنی و صحی نیز جنرال دوستم در شرایط مناسب قرار ندارد به همین خاطر این‌بار فرد دیگری از آدرس ازبک‌ها و حزب جنبش ملی معاون انتخاب شد. بابر فرهمند معاون اول تیم ثبات و همگرایی، یک فرد کاملاً بی‌نام و نشان است و تصویر مناسب برای معاونت ریاست جمهوری را ندارد. در توانایی‌های شخصی بابر فرهمند ممکن است شکی نباشد اما از لحاظ سیاسی و معاون اول تیم داکتر عبدالله، نمی‌تواند آرای لازم را به نفع داکتر عبدالله جمع‌آوری نماید.

اسدالله سعادتی معاون دوم تیم ثبات و همگرایی، نیز وضعیت مشابه دارد. کریم خلیلی در انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۱۴ از تیم غنی حمایت نمود اما وی نتوانست در دوران حکومت غنی، جایگاه مناسب در تیم ارگ پیدا نماید. هرچند به نظر می‌رسید در انتخابات پیشرو نیز خلیلی از تیم غنی حمایت نماید ولی بنا به دلایلی دستِ ردِ غنی به سینه‌اش خورد. خلیلی نتوانست اعتماد غنی را جلب نماید. از زمانی که رئیس شورای صلح شد تا حالا نقش یک اپوزیسیون را بازی نموده است. به همین دلیل در زمان شکل‌گیری و صف‌آرایی‌های انتخاباتی، تا آخرین روزها منتظر ماند اما نتیجه‌ای در پی نداشت و مجبور شد با یک مهرهٔ گم‌نام و بی‌نشان به نام سعادتی وارد میدان شود. سعادتی وکیل پارلمان از ولایت دایکندی بود. وی قادر نشد کارهای مفید انجام دهد و خود را از این طریق بر مردم تحمیل نماید. از برآیند شکل‌گیری این تیم و نیز اوضاع سیاسی معلوم می‌گردد که داکتر عبدالله در این دور انتخابات، با مهره‌های گم‌نام و سوخته، همچون بابر فرهمند و اسدالله سعادتی قمار زده است. بازندهٔ اصلیِ قمار به صورت‌ قطعی از  همین حالا معلوم است. این بار نه خبری از رأی میلیونی هزاره‌ها است و نه دوستم آن جایگاه سابق را دارد. آرای هزاره‌ها مثل قبل منسجم نخواهند بود. محقق و دانش از جمله پیشتازان در کسب اعتماد هزاره‌ها اند. سعادتی نمی‌تواند حتی از زادگاهش ولسوالی شهرستان ولایت دایکندی، آرای بالا را به نفع تیم داکتر عبدالله رقم بزند، چه برسد به دیگر مناطق هزاره نشین. از طرف دیگر داکتر عبدالله دیگر آن حمایت قاطع تاجیک‌ها و حزب جمعیت را با خود ندارد. حزب جمعیت چند پارچه شد. یونس قانونی و عطا محمد نور در تکت انتخاباتی حنیف اتمر جا خوش نموده‌اند. احمدولی مسعود از آدرس تاجیک‌های پنجشیری تیم دیگری تشکیل داد. صلاح‌الدین ربانی از روی ناچاری از داکتر عبدالله حمایت نمود. پس به نظر می‌رسد که شکل‌گیری تیم ثبات و همگرایی کاملاً از روی ناچاری و مجبوری بوده‌ است و در حقیقت همهٔ آنها می‌دانند که شانس پیروزی ندارند اما به این دلیل که در حاشیه نمانند، این تیم را تشکیل دادند. این آخرین بازی سیاسی داکتر عبدالله، کریم خلیلی و جنرال دوستم خواهد بود. بعد از این شکست، هیچ‌کدام از آنها توانایی این را ندارند تا دوباره قامت راست نموده و در بازی‌های کلان ملی، مهره‌درشت محسوب شوند.

لینک اصلی: http://www.rasad.af/1398/02/02/dr-abdullahs-gamble-with-burned-beads/

بازکردن لینک اصلی

بیشتر بخوانید از خبرگزاری رصد

آخرین خبر ها:

Loading